กวีบทเก่า

ศิลปิน: Nuvo

 

แต่ก่อนทุกครั้งทีไร

 

ได้อ่านได้เห็น

 

ในบทกวี

 

แค่อ่านแล้วทิ้งมันไป

 

ไม่เคยใยดี

 

ไม่ซึ้งชวนฝัน

 

ใจความนั้นก็มี

 

แต่เรื่องเก่า

 

คือความรักที่กลาย

 

เป็นเศร้า

 

อ่านไปก็งั้นๆ

 

เรื่องราวที่ซ้ำๆ

 

อ่านไปยังขำ

 

ซ้ำเดิมเรื่องเก่า

 

ต้องมีคนสมหวัง

 

ต้องมีคนชอกช้ำ

 

ไม่จำไม่ซึ้ง

 

ไม่เกี่ยวกับเรา

 

จนวันที่เขาลืมเรา

 

จู่จู่ความเหงาก็เกิดมี

 

กลับเกิดลึกซึ้ง

 

ในบทกวี

 

ได้อ่านอีกที

 

น้ำตาจะไหล

 

ใจความนั้นคงมี

 

แต่เรื่องเก่า

 

คือความรักที่กลาย

 

เป็นเศร้า

 

อ่านไปอย่างช้าๆ

 

เรื่องราวคนช้ำๆ

 

แต่มันไม่ขำ

 

เพราะเป็นตัวเรา

 

ไม่เคยจะนึกฝัน

 

จะเจอเองซักครั้ง

 

กับความผิดหวัง

 

ต้องเจ็บต้องเหงา

 

เก็บความหมาย

 

ทุกตอน

 

เก็บอักษรทุกตัว

 

อยู่ในหัวใจเรา

 

เข้าไปข้างใน

 

ให้มันช้ำไปอีก

 

ให้มันช้ำเข้าไป

 

ให้มันสาแก่ใจ

 

ให้ช้ำกว่านี้

 

อ่านไปอย่างช้าๆ

 

เรื่องราวคนช้ำๆ

 

ให้มันตอกย้ำ

 

ซ้ำเติมใจเรา

 

ไม่เคยจะนึกฝัน

 

จะเจอเองซักครั้ง

 

กับความผิดหวัง

 

ต้องเจ็บต้องเหงา

 

ต้องเจ็บต้องช้ำ

 

เป็นอย่างตัวเรา

***เนื้อเพลงจากที่อื่น***